Verimli bir topragın soluk alışı gibi
sessizlik yaşamı sualtında bırakan bir ırmak gibi çaglıyor
ve kötü bir düşte yaşıyorum oysa
bir yıldızın akşam üzeri kayışı gibi farkedilmez
yalnızlıklar hasret çıkmazları
gidenler bakmıyorlar biraktıklarına dair geriye
etrafıma bakıyorum
kalanlar silik ve ulaşılmaz
bir dag ve bir bulut kümesinden arta kalan birde
yalnızlığım oluyor
boynumda bir halka gibi uzanan
bulutlara ve çocukça sevinçlerimize kazınan bir is
özlem çığlıklarıyla bir ateşten kalan bir köz ve bir is oluyor
DÜŞLERİMİZE VE YARINLARIMIZA KAZINAN...
TUFAN TEKİN
0 yorum:
Yorum Gönder